Systemy LEO

Jeśli umieści się ich na orbicie dostatecznie dużo, przynajmniej jeden z nich będzie zawsze w zasięgu w dowolnej chwili ponad dowolnym punktem. Te niskoorbitowe (Iow earth orbit LEO) satelity mogą komunikować się między sobą. Pozwala to realizować połączenia między odległymi punktami przez wysyłanie informacji do satelity, który akurat jest w zasięgu, ten zaś przekaże ją do innego, znajdującego się w danej chwili ponad miejscem jej przeznaczenia. Systemy LEO mają wiele zalet. Ponieważ typowa wysokość orbity nie przekracza 2 tys. km, opóźnienie sygnałów jest bardzo małe. Satelity mogą działać na różnych wysokościach, jest więc do dyspozycji dużo orbit i można rozmieścić wiele systemów. Niska orbita oznacza także mniejszą moc nadajników radiowych i mniejsze anteny na domach. Koszty instalacji systemu są bardzo duże, ponieważ trzeba wysłać na orbity dziesiątki satelitów. Musimy być przeświadczeni, że popyt na usługi uzasadnia wysokie nakłady. Telefoniczny system LEO w konfiguracji takiej jak Iridium Motoroli już działa5, a kilka firm planuje uruchomienie systemów LEO do transmisji danych z prędkością do 1 Gb/s.